Энэхүү эртний гар бичмэл нь XVIII зууны дунд үеэс өрнийн болон уламжлалт анагаах ухааны мэдлэгийг хослуулан хэрэглэж байсныг нотолдог. Түүхэн талаас нь авч үзвэл, “Дээрээс тогтоосон дүрсийн тус бүрийг бүртгэсэн бичиг”-ийг эртний Монголын анагаах ухааны сургуулиудад хүний биеийн бүтцийг судлах сурах бичиг болгон ашиглаж байсан бөгөөд тухайн үеийн эмч нарын судалгааны бүтээл байжээ.

Тус гар бичмэлийг бүхэлд нь хуучин монгол бичгээр туурвисан бөгөөд Европын Сэргэн мандалтын үеийн анагаах ухааны нэр томьёог монгол хэлээр буулгаснаараа онцлог юм. Энэхүү дурсгал нь өрнийн болон дорнын анагаах ухааны өвөрмөц онцлогийг цогцоор нь тусгасан анагаах ухааны зохиолын шинэ төрөл бий болсныг гэрчилдэг. Мөн орчин үеийн анагаах ухаан Монголд нэвтрэн дэлгэрэхээс өмнө өрнийн анагаах ухааны мэдлэг хэдийн түгсэн байсныг нотлон харуулдаг.